Múz (1996) is een in Rotterdam gevestigde kunstenaar met een autonome en sociaal-georiënteerde praktijk waarin artistiek onderzoek en maatschappelijke betrokkenheid onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Sinds zijn opleiding aan de Willem de Kooning Academie ontwikkelt hij een praktijk waarin duurzaamheid, materialiteit, veranderlijkheid en tijd centraal staan. Zijn werk positioneert zich binnen actuele discussies over ecologie, maakprocessen en de rol van de kunstenaar in de samenleving.

In zijn autonome praktijk onderzoekt Múz duurzame materialen en technieken vanuit een procesmatige benadering. Het werk ontstaat niet vanuit een vooraf vastgelegd eindbeeld, maar ontwikkelt zich in dialoog met het materiaal, waarin ruimte is voor afwijkingen, afsplitsingen, mutaties, letsel, etc.. Deze werkwijze vormt een kritisch tegenwicht tegen lineaire en productgerichte ontwerpprocessen en benadrukt het belang van aandacht, traagheid en zorgvuldigheid in een tijd waarin efficiëntie en controle dominant zijn. Het neemt ook een stap terug naar het maakproces als persoonlijke beleving, die sinds het industriële tijdperk vaak meer gaat over het leveren van een perfect product dan over een doorleving van het materiaal, dat net als de mens haar imperfecties met zich meebrengt. Door dit proces toe te laten ontstaat er een levendig beeld dat affecties oproept met de vreugde en het kwaad van het leven dat de mens beschoren is.

Parallel hieraan ontwikkelt Múz een sociale praktijk waarin hij zijn artistieke onderzoek verbindt aan collectieve maakprocessen. Vanuit zijn autonome kader initieert hij projecten waarin participatie, kennisdeling en eigenaarschap centraal staan. Tijdens zijn opleiding werkte hij onder andere samen met Kunstlab (SOHERE), een open atelier voor kinderen, waar hij experimenteerde met laagdrempelige vormen van samenwerking. In collectief verband werkt hij ook samen in het Post-post collective waarin de eigen praktijk juist weer werd bevraagd en waarbij de leden elkaar inzicht gaven in manier van maken door elkaar te onderwijzen met workshops. Binnen dit collectief vertaalde zich dat naar het pseudoniem notjohn waarmee hij participatieve installaties maakt met het publieken de hulp van zelf ontwikkelde zandtekenmachines. In deze projecten verschuift de rol van de kunstenaar van maker naar facilitator en wordt het publiek medeproducent van het werk.

De artistieke praktijk van Múz wordt gekenmerkt door een organische benadering van vormgeving, geïnspireerd op natuurlijke groeiprocessen. Vorm ontstaat in wisselwerking met tijd, omgeving en materiaal, en weerspiegelt daarmee de onvoorspelbaarheid en kwetsbaarheid van het leven zelf. Door het proces leidend te laten zijn, ontstaan werken die niet alleen esthetisch, maar ook inhoudelijk resoneren met actuele maatschappelijke vraagstukken. Múz positioneert zijn praktijk op het snijvlak van autonome kunst en sociale betrokkenheid en levert daarmee een relevante en urgente bijdrage aan het hedendaagse kunstveld.

Sinds juni 2024 is Múz werkzaam als kunstenaar-cliëntbegeleider bij Tuingezel, een inclusieve dagbesteding in Zoetermeer voor mensen met dementie. Binnen deze context zet hij zijn artistieke expertise in om creatieve processen te stimuleren die bijdragen aan welzijn, expressie en zingeving. Door samen te maken ontstaat ruimte voor ontmoeting, herinnering en agency bij een doelgroep die in de samenleving vaak wordt gemarginaliseerd. Deze praktijk onderstreept de maatschappelijke urgentie van zijn werk: het creëren van betekenisvolle culturele ervaringen buiten de traditionele kunst contexten.